Pieniądze w umyśle

 (...) Carter i Irons badali zachowania studentów zarządzania w trakcie rozgrywania gry w ultimatum i otrzymali wyniki, które wyraźnie wskazują na odmienny sposób widzenia przez nich sprawiedliwości, co przejawiało się tym, że jako gracze składali oni znacznie niższe oferty niż studenci innych kierunków. Z kolei Marwell i Ames wykazali, że studenci zarządzania w porównaniu z innymi grupami odznaczają się większą gotowością pasożytniczych zachowań społecznych, to znaczy chętnie korzystają z okazji, żeby bez żadnego wkładu własnego korzystać z dóbr wytwarzanych przez inne osoby. Młodzi adepci biznesu są również bardziej zdradzieckimi partnerami w grze w dylemat więźnia, a także w grze w solidarność.

Pieniądze

Gra w dylemat więźnia jest powszechnie znana, natomiast gra w solidarność rzadko bywa opisywana, więc może warto przytoczyć jej zasady. W tej grze trzy osoby dowiadują się, że mają dwie szanse na trzy, iż wygrają pewną kwotę pieniędzy, i jedną szansę na trzy, że nie dostaną nic. Rozgrywa się tylko jedną rundę. Każdemu z graczy daje się możliwość zadeklarowania, jaką część potencjalnej wygranej chciałby przeznaczyć na wsparcie osób, z którymi los obszedł się mniej łaskawie. Oczywiście zabezpieczenie obejmuje również gracza jeśli przegra, może liczyć na wypłatę od szczęśliwych zwycięzców. Uczestnicy gry w solidarność zwykle godzą się na uszczuplenie swojej wygranej o kwotę dla ewentualnych przegranych, choć studenci ekonomii i zarządzania jako uczestnicy tej gry wyrażają na to zgodę znacznie rzadziej.

Wiesław Baryła: Pieniądze w umyśle
Josef Wagner-Höhenberg: Paying His Dues

udostępnij




obserwuj

Komentarze